امروزه کمتر پروژه ساختمانی را می‌بینید که بدون توجه به مبحث ۱۹ و عایق‌کاری اصولی، قادر باشد پایان کار بگیرد یا رضایت ساکنین را جلب کند. عایق‌های XPS (پلی‌استایرن اکسترود شده) به دلیل مقاومت عالی در برابر رطوبت و فشار، جای خود را به‌عنوان یک متریال مطمئن در صنعت ساختمان باز کرده‌اند. گرچه واقعیت این است که خرید بهترین ورق XPS بازار، فقط نیمی از راه بوده؛ نیمه مهم‌تر، اجرای درست آن است. اگر XPS را غیر‌اصولی نصب کنید، نه‌تنها جلوی هدر رفت انرژی را نمی‌گیرد، بلکه ممکن است باعث طبله کردن نما یا ترک خوردن نازک‌کاری شود. در اینجا می‌خواهیم بدون حاشیه و کاملاً فنی، مراحل نصب استاندارد این عایق را مرور کنیم تا مطمئن شوید هزینه و زحمتی که می‌کشید، نتیجه‌بخش خواهد بود.

مراحل اجرا و نصب عایق xps

برای نصب اصولی و هرآنچه که ضوابط تعیین می کند، حتما طبق مراحل زیر اقدام کنید.

آماده‌سازی سطح زیر کار؛ تمیزکاری، تراز کردن و رفع ناهمواری‌های بستر

اولین قدم، آماده کردن بستری است که قرار است عایق روی آن بنشیند. اگر سطح زیرین کثیف یا ناصاف باشد، چسبندگی درستی اتفاق نمی‌افتد. دیوار یا کفی که می‌خواهید عایق کنید باید کاملاً از گردوغبار، روغن قالب، تکه‌های گچ و هر چیزی که مانع چسبندگی می‌شود، پاک باشد. اگر سطح بتنی خیلی صیقلی است، بهتر است با برس سیمی کمی زبر شود یا شسته شود.

تراز بودن سطح هم خیلی مهم است. اگر دیوار موج یا کف پستی‌وبلندی داشته باشد، فوم عایق XPS خوب روی کار نمی‌نشینند و پشتشان خالی می‌ماند. این فضای خالی هم باعث شکستن عایق می‌شود و هم محل تجمع حشرات. اگر ناهمواری‌ها زیاد است (بیشتر از یک سانت)، حتماً قبل از نصب با ملات ترمیمی سطح را صاف و شاقول کنید.

اعمال چسب یا ملات مخصوص؛ انتخاب میان چسب پلی‌اورتان یا ملات سیمانی

برای چسباندن XPS به دیوار، دو راه اصلی دارید که بستگی به جنس دیوار دارد:

• اگر روی درای‌وال یا سطح فلزی کار می‌کنید، چسب‌های پلی‌اورتان (فوم چسب) عالی هستند؛ هم سریع می‌گیرند و هم کثیف‌کاری ندارند.
• ولی اگر سطح کار سیمانی، آجری یا بلوکی است، بهتر است از ملات‌های پلیمری پایه سیمانی (که مخصوص یونولیت و XPS هستند) استفاده کنید.

روش درست ملات زدن هم «دورچین و لقمه» است؛ یعنی یک نوار ملات دور تا دور پشت ورق می‌کشید و چند تا لقمه ملات هم وسط ورق می‌گذارید. این کار باعث می‌شود هوا پشت ورق جریان پیدا نکند و اگر خدای نکرده آتش‌سوزی شد، پشت عایق مثل دودکش عمل نکند. حواستان باشد حداقل ۴۰ درصد پشت ورق باید به چسب آغشته باشد.

نصب صفحات عایق XPS؛ چیدمان شطرنجی و جفت کردن دقیق لبه‌ها

وقتی نوبت به نصب می‌رسد، باید مثل آجرچینی عمل کنید. ورق‌ها نباید طوری نصب شوند که درزهای عمودی‌شان در یک راستا باشد (باید درزها را بشکنید یا اصطلاحاً شطرنجی اجرا کنید). این کار باعث می‌شود تنش‌های سازه پخش شود و ترک‌های طولانی روی دیوار ایجاد نشود.

نکته مهم دیگر، جفت کردن ورق‌ها است. لبه‌های XPS معمولاً فاق و زبانه دارند که کار را راحت می‌کند، اما باید دقت کنید که ورق‌ها کاملاً در هم قفل شوند و درزی بینشان نماند. هر فاصله کوچکی بین ورق‌ها، یعنی یک مسیر فرار برای انرژی (پل حرارتی). پس ورق‌ها را محکم به هم بچسبانید.

تثبیت مکانیکی با گل‌میخ؛ سوراخ‌کاری و کوبیدن مهارهای پلاستیکی قارچی

چسب به‌تنهایی برای نگه داشتن عایق کافی نیست، مخصوصاً در نما که نیروی باد و وزن متریال هم اضافه می‌شود. بعد از اینکه چسب اولیه خودش را گرفت (معمولاً یک روز بعد)، باید ورق‌ها را با گل‌میخ‌های پلاستیکی مخصوص (که شبیه قارچ هستند) به دیوار میخ کنید. حتماً از گل‌میخ پلاستیکی استفاده کنید چون فلزی‌ها خودشان هادی حرارت هستند.

تعداد گل‌میخ‌ها بستگی به ارتفاع و بادگیر بودن ساختمان دارد، ولی قانون کلی این است که برای هر ورق (یا هر مترمربع) حداقل ۵ تا ۶ گل‌میخ بزنید: یکی وسط و بقیه در گوشه‌ها و محل تلاقی ورق‌ها. سوراخ‌کاری باید طوری باشد که گل‌میخ کاملاً داخل برود و سرِ قارچی‌شکل آن هم‌سطح با عایق شود، نه بیرون بزند و نه آنقدر فرو برود که عایق را له کند.

درزگیری و فوم‌کشی فواصل؛ حذف کامل پل‌های حرارتی میان اتصالات

حتی بهترین نصاب‌ها هم ممکن است جاهایی درزهای کوچک بین ورق‌ها باقی بگذارند. این درزها اگر باز بمانند، همه زحمت عایق‌کاری هدر می‌رود. اگر درزی بیشتر از ۲ میلی‌متر دیدید، به هیچ وجه آن را با ملات سیمان پر نکنید (چون سیمان هادی حرارت است).

راه درست این است که از فوم پلی‌اورتان تزریقی (اسپری فوم) استفاده کنید. فوم داخل درز پف می‌کند و همه سوراخ‌ها را می‌بندد. بعد از خشک شدن هم اضافاتش را با کاتر ببرید تا سطح یکدست شود. این کار عایق شما را یکپارچه می‌کند.

اجرای شبکه مش فایبرگلاس؛ مسلح کردن سطح برای جلوگیری از ترک‌خوردگی

سطح XPS صیقلی و سفت است و اگر بخواهید مستقیماً رویش گچ یا سیمان بزنید، احتمال ترک خوردن بالا است. برای جلوگیری از این اتفاق، باید سطح را مسلح کنید. روش کار این است که یک لایه نازک ملات روی XPS می‌کشید، سپس توری مش فایبرگلاس را روی آن پهن می‌کنید و با ماله صاف می‌کنید تا توری داخل ملات محو شود. نکته اجرایی مهم این است که توری‌ها باید حداقل ۱۰ سانت روی هم هم‌پوشانی (اورلپ) داشته باشند تا شبکه یکپارچه شود. این لایه مثل آرماتور عمل می‌کند و جلوی ترک‌های سطحی را می‌گیرد.

پوشش نهایی و فینیشینگ؛ اجرای پلاستر، سنگ یا بتن‌ریزی روی عایق

حالا که زیرسازی تمام شد، نوبت لایه نهایی است. بسته به اینکه عایق کجا کار شده، پوشش فرق می‌کند. اگر در نماست، می‌توانید روی همین سطح مسلح شده، پلاستر سیمانی، نمای مینرال یا سنگ (با اسکوپ مناسب) کار کنید.

اگر عایق را در بام (بام وارونه) کار کرده‌اید، معمولاً روی آن یک لایه پارچه ژئوتکستایل می‌اندازند و رویش شن بادامی یا موزاییک می‌ریزند. در کف‌سازی پارکینگ یا سردخانه هم می‌توانید مستقیماً روی XPS (با یک لایه نایلون حائل) بتن‌ریزی کنید. مهم این است که عایق XPS نباید طولانی‌مدت در معرض نور مستقیم خورشید بماند، چون اشعه UV آن را ضعیف می‌کند.

استانداردهای فنی و کیفی ورق XPS؛ الزامات ضروری برای تایید مهندسی

همه ورق‌های XPS بازار کیفیت یکسانی ندارند. موقع خرید، باید حواستان به چند فاکتور فنی باشد تا پولتان دور ریخته نشود:

مقاومت فشاری (Compressive Strength)؛ تحمل بارهای سنگین بدون تغییر شکل دائم

مهم‌ترین ویژگی XPS تحمل فشار است. اگر قرار است کف پارکینگ یا سردخانه کار شود، باید ورقی بخرید که زیر بار له نشود. برای ساختمان‌های مسکونی معمولاً مقاومت ۳۰۰ کیلوپاسکال کافیست، اما برای جاهای صنعتی باید سراغ مدل‌های قوی‌تر (۵۰۰ یا ۷۰۰ کیلوپاسکال) بروید.

ضریب جذب آب (Water Absorption)؛ ساختار سلول بسته و نفوذپذیری نزدیک به صفر

فرق اصلی XPS با یونولیت معمولی همینجاست. XPS واقعی ساختار سلولی بسته دارد و آب به داخلش نفوذ نمی‌کند. یک ورق استاندارد باید جذب آبش کمتر از ۱ درصد باشد تا حتی اگر در آب غرق شد، خاصیت عایق بودنش را از دست ندهد.

ضریب انتقال حرارت (Lambda)؛ حفظ عملکرد عایق در درازمدت و صرفه‌جویی انرژی

هدف اصلی ما عایق کردن است، پس ضریب انتقال حرارت باید خیلی پایین باشد (حدود ۰.۰۳۰ تا ۰.۰۳۵). مهم‌تر اینکه این عدد باید در طول زمان ثابت بماند. عایق‌های بی‌کیفیت بعد از مدتی گاز داخلشان خالی می‌شود و عملاً کارایی‌شان افت می‌کند.

رفتار در برابر آتش (Fire Resistance)؛ کلاس حریق ایمن و خاصیت خودخاموش‌شوندگی

در بحث ایمنی شوخی نداریم. ورق XPS باید حتماً کندسوز (Self-Extinguishing) باشد. یعنی اگر شعله مستقیم را از رویش بردارید، خودش خاموش شود و باعث گسترش آتش در ساختمان نشود. کلاس حریق E یا B2 حداقل استانداردی است که باید داشته باشد.

ثبات ابعادی (Dimensional Stability)؛ عدم تغییر سایز در برابر نوسانات شدید دمایی

عایق نباید در گرمای تابستان کش بیاید یا در سرمای زمستان جمع شود. اگر ثبات ابعادی نداشته باشد، درزها باز می‌شوند و نما ترک می‌خورد. ورق استاندارد در برابر تغییرات دمایی، تغییر شکل محسوسی نمی‌دهد.

اجرای دقیق عایق XPS؛ سرمایه‌گذاری برای آینده ساختمان

نصب عایق XPS شاید در نگاه اول ساده به نظر برسد، اما ریزه‌کاری‌هایی دارد که اگر رعایت نشود، کل هزینه و انرژی شما هدر می‌رود. از تمیز کردن سطح زیر کار گرفته تا انتخاب درست چسب و گل‌میخ، همه در نتیجه نهایی موثرند. با رعایت این اصول مهندسی و انتخاب متریال استاندارد، ساختمانی خواهید داشت که هم مصرف انرژی‌اش پایین است و هم دوام و آسایش ساکنینش تضمین شده است. فراموش نکنید، هزینه کردن برای اجرای درست، در واقع سرمایه‌گذاری است که خیلی زود با کاهش قبض‌های انرژی و هزینه‌های تعمیرات به جیب شما برمی‌گردد.

برای خرید فوم xps  در ضخامت های استاندارد همین حالا می توانید از طریق شماره تماس ۰۲۱۳۶۷۳۵۳۲۳ و ۰۲۱۳۶۷۳۵۳۲۲  با کارشناسان ما در کارا انرژی در ارتباط باشید.